Ferme Drapeaux

Over deze locatie

De boerderij vertoont een vreemde dualiteit tussen behoud en langzaam verval—terwijl de eetkamer zijn rustieke charme behoudt met een stenen haard en een sierlijk tapijt, zijn de omliggende kamers overgeleverd aan bladderend behang en kapotte vloeren. Een stoffige piano staat in het hart van het verval, het met spinnenwebben bedekte frame deelt de ruimte met een verbleekte vlag en een kruis, zonlicht drijft door een gebarsten deur om de verwaarlozing te verlichten. Wat ooit een klaslokaal was, herbergt nu een kapot bureau, en een verwelkte bloemstuk zit nog steeds op een met vlekken bezoedelde tafel naast een gescheurd, met vuil bedekt boek. Elke kamer draagt die in de tijd opgesloten melancholie van een huis dat halverwege is achtergelaten, meubels en persoonlijke bezittingen achtergelaten om te rotten onder lagen vuil.

Details