Greenplace

Over deze locatie

Greenplace heeft zich volledig overgegeven aan de ondergroei, met klimop en dicht gebladerte die zowel de verweerde tuinpalen als de witte bakstenen buitenkant opslokken, waarvan de gebroken ramen nu uitkijken over een vergeten tuin. Binnen valt het licht op een vreemde manier naar binnen—een zwakke gloed verzamelt zich rond een eenzame stoel in een kamer, en een gebroken raam werpt rood licht op een afbladderende, met puin bezaaide gang. Verderop staan rijen witte stoelen in een ruimte met bakstenen muren, gericht op een verduisterde deuropening, alsof een publiek was achtergelaten wachtend op iets dat nooit kwam. Het is zo'n plek waar elke gang en elke lege kamer aanvoelt alsof ze jarenlang langzaam aan het vergaan is, en er niemand meer is om het op te merken.

Details