The Amish House

Over deze locatie

Door de deur van dit verlaten Duitse huis binnenstappen voelt als het betreden van een tijdcapsule die in vrede is achtergelaten om te rotten. Elke kamer vertelt een verhaal van stille huiselijkheid die is overgenomen door verval—van een slaapkamer met roze afgezette bed en afbladderend plafond tot een woonkamer waar olijfgroene fauteuils onder watervlekken doorgezakte plafondtegels staan, omringd door planken vol vergeten boeken. Boven op zolder vermengen vervaagd bloemetjesbehang en een houten kinderbedje zich met verspreid puin, terwijl elders gipsstof de vloer bedekt en mos over ladekasten en raamkozijnen kruipt waar dicht groen van buiten naar binnen dringt. De hele plek heeft een vochtige, onheilspellende stilte, de rommel en afbrokkelende oppervlakken spreken van jaren van verwaarlozing in plaats van een plotseling vertrek.

Details