Sanatorio

Over deze locatie

De gangen van dit Milanese sanatorio strekken zich uit in de schaduw, hun afbladderende verf en verkruimelende pleisterwerk omlijsten hoge metalen ramen en lamellendeuren, terwijl een klein kruis nog steeds boven een radiator hangt onder een stille plafondventilator. Binnen in een vervallen kamer is de betegelde vloer bevlekt en bezaaid met puin, maar de meest opvallende overblijfselen zijn de grote raampanelen beschilderd met tekenfilmberen en een tijger—nu zwaar verbrijzeld, met één gebroken ruit die openzwaait om zonlicht door overwoekerde begroeiing binnen te laten. Een rode brandblusser ligt verlaten op de voorgrond, en op de zonnige buitentrappen staat een paar felrode rubberen klompen vergeten tussen droog onkruid en verroeste leuningen, als laatste spoor van menselijke aanwezigheid op deze kale, stille plek.

Details