Maison B

Over deze locatie

De bladmuziek is allang verdwenen, maar de rechtopstaande piano in de eerste kamer staat er nog steeds—het ontbrekende voorpaneel onthult een wirwar van snaren, hamers en stoffige houten binnenwerken. Bovenop liggen een strohoed, een blauwe pet, een grote bel en een gehavende zwarte doos te verstoffen, vlak onder een bevlekt en vervaagd portret van een man die toezicht houdt over de afbladderende witte muren. Aan de overkant vertelt de woonkamer een zachter verhaal van verval: een groot blauw schilderij van een naakte vrouw leunt tussen een gescheurde zwartleren fauteuil en een pruimenkleurige bank, terwijl een wit salontafeltje en krukje verlaten staan op de geometrische blauw-bruine tegel. Met zijn geelgroene muren en één hoog raam dat zwak licht over het stof werpt, voelt Maison B als een momentopname van een onderbroken leven—iemand liep naar buiten en kwam simpelweg nooit meer terug, waardoor de badmintonracket, de vreemde houten paal en elke stille kamer achterbleven om in de vergetelheid te raken.

Details